Kasım, 2010 arşivi
Hasret – Halvet
Efendim,
Aylar oldu gül yüzünüze hasretim.. Bu gurbet ilinde ne halimi arz edebileceğim biri var ne de derdime derman olacak bir dostum.. Yalnızca bu aciz beden var bana yoldaş olan, gönlüm her daim sizlerle hüküm sürmekte.. Dilimde,dualarımda,gönlümde hep siz sevdiklerim varsınız.. Yanı başınızda her zamanki mahcup halimle oturup,kulağımla o güzel sözlerinizi işitemesem de bana burada sizinle görüşebilme fırsatı verdiğiniz için size yine minnet duyuyorum..
Hz. Pîr ayrılık acısını gönlünün en derinlerinde hissederken demiş ya :
Dinle, bu ney neler hikâyet eder
Ayrılıklardan nasıl şikâyet eder..
Benim halimi başka hiçbir söz daha iyi ifade etmez efendim,aciz kalır hepsi.. Burada kendimi yalnız hissettiğim her an,elimi tutan bir neyim var.. Sayenizde ney?im, nefesimle ruh buluyor,semada döne döne sahibine sesleniyor.. Ayrılıktan şikayet ediyor,kavuşma gününü hasretle bekliyor.. Hani siz bir gün demiştiniz ?Hasretle halvet birbirine çok benzer iki kelime.? diye, şimdi daha iyi anlıyorum.. Yalnızlığın tadına varmayınca,o zehir içine akmayınca kavuşmanın lezzetine erişemiyormuş insan.. O hasreti soluyamıyor nefesinde,üfleyemiyormuş..
Ellerinizi öpeceğim günü sabırla bekliyor,içimde özlemler biriktiriyorum..
Aşk için hep
Selam Semazenim,
İşte dünya dördüncü selamına geldi sen okula başladığın günden beri.
Nasıl hızlı geçiyor zaman değil mi ? Hani Müminun Suresi’nde geçer ya öte tarafta uyanınca insanlar dünyada kaldıkları süre için “Bir gün ya da bir günün birazı kadar kaldık” derlermiş. Hal böyle olunca senin okul yılları dakikalardan ibaret sanırım.
Elif Şafak hanımefendinin romanlarının çoğunu okumuşumdur. Ona yöneltilen garip ve saçma eleştirilere de hiç kulak asmadım. Sanırım Elif Şafak da aynısını yaptı, gayette güzel yaptı.
Hani Hz. Pir söyler ya:
“Düşman saçmasapan lâflar eder,
duyar can kulağım.
Benim için kötü şeyler düşünür,
görür can gözüm.
Üzerime köpeğini salar,
ısırır köpek ayağımı,
çok acılar çekerim, çok acılar.
Köpek değilim, onu ısıramam,
ısırırım dudağımı.”
Aşk romanı da diğer kitapları gibi hoşuma gitti.
Mevlana Şemseddin ve Mevlana Celaleddin pirlerimizin hayatlarından kareler sunmadan önce, Elif Hanım’ın kapsamlı bir araştırma yaptığını biliyorum.
Edebiyat, tıpkı diğer sanat dallarında olduğu gibi birşeyi olduğu gibi ve aynen aktarmayı, yansıtmayı vaadetmez. Eseri ortaya çıkaran sanatçının ruhunun izlerini görürüz. Zaten bu izlerde eserleri güzel yada daha az güzel kılan şeyler.
Ama sonuçta hepsi bir tek şeyi anlatır vesselam.
Aşk olsun Semazenim…
Aşıklar
Sevgili Dedem,
Uzun zamandır yazamadım, öncelikle kusuruma bakma. Tabi bu süre zarfında havadisler birikti.
Biliyorsun bu yıl üniversite son sınıftayım, bu nedenle staj yeri arıyordum bir süredir. İş yerleriyle görüşmelere gitmek, kabul edilmek çok zormuş dedem. Artık üniversite okumak yetmezmiş, staj eylemek lazımmış. Bu nedenle bunu da icra edelim diye çırpınıyorum bir süredir. İstanbul’da her şey olduğu gibi staj için bir yer bulmak da oldukça güç oldu. En nihayetinde duvarında semazen fotoğrafı olan bir iş yerine dek geldik, konu konuyu açtı. Sanırım kanlarımız uyuştu yeni patronumuzla, yakında staja başlıyorum. Hz. Mevlana hakkında sohbet etmek güzel geldi. Seninle uzaktan hasbi hal ediyoruz ama yüz yüze sohbet etmek de güzel geldi dedem. Senin sohbetlerinin yerini tutmaz elbet, zira senin sohbetinin lezzeti bambaşka.
Sohbet esnasında ofiste ki çalışma ortamının ne kadar güzel olduğunu, arkadaşlığın ne güzel olduğunu çok iyi anlaşıyor gözüktüklerini söyledim. Patron bana şu hikayeyi hatırlattı;
Hz. Mevlâna ve bir kaç dostu yolda yürürlerken iki köpeğin sarmaş dolaş uyuduklarını görürler. Dostlarından biri ne güzel bir dostluk örneği keşke insanlar da bundan örnek alsa der.
Hz. Pir gülümseyerek yanıt verir.
- Aralarına bir kemik atıver de gör kardeşliklerini..
Bu süreç zarfında Elif Şafak’ın Aşk kitabını aldım dedem, bir kaç gün içerisinde okudum. Şayet okuduysan senin görüşlerini öğrenmeyi çok isterim.
Mektupların arası açılmış olsa da kalbimizde ki köprü yerinde sabit dedem.
Sevgiyle ellerinden öpüyorum